شعر فارسی آیات غمزه

خدا این قوم دریازاده را مبعوث خواهد کرد

زهرا سپه کار — Wed, 25 Mar 2026 01:22:00 GMT

خدا این قوم دریازاده را مبعوث خواهد کرد
تمام قطره‌ها را تک‌تک اقیانوس خواهد کرد

اگر اهل قیام و استقامت مانده‌ای بی‌شک
تو را با ربّنای موج‌‌ها مأنوس خواهد کرد

اگر تصویر کوهی در دل آئینه‌ای افتاد
خدا بنیان آن آئینه را مرصوص خواهد کرد

اگرچه تیره و تار است اوضاع جهان امّا
بلور اشک‌ها را یک‌به‌یک فانوس خواهد کرد

سحر وقتی عصای معجزه بر خاک می‌افتد
تمام ساحران کاخ را مأيوس خواهد کرد

عزیزِ قعر چاه افتاده روزی ماه خواهد شد
خدا وقتی بخواهد قصه را معکوس خواهد کرد

این محرّم فرق دارد

زهرا سپه کار — Mon, 23 Jun 2025 19:43:00 GMT

این محرّم فرق دارد این محرم حنجریم
نیزه‌ها باید بدانند از همه دنیا سریم

این محرّم کربلا آمد به استقبالمان
پس محال است آن‌که از خون شهیدان بگذریم

هر محرّم نوحه‌خوان بودند آرام اشک‌ها
این محرّم فرق دارد با رجزها تندریم

دسته‌ی زنجیرزن بودیم تا یکسال قبل
در مصاف اشقیا امسال امّا لشکریم

پای روضه قدکشیدیم، این مرام موج‌هاست
پس کجا کوتاه می‌آییم، دریاباوریم

ما شهیدبن شهیدیم و در این پژواک‌ها
پرچم هیهات را تا قلّه با هم می‌بریم

روضه‌ی بی‌یاوری خواندیم و عمری سوختیم
در نهیب عصرِ یک هل من معین دیگریم

یال اسب بی‌سوارش! حال ما را هم بپرس
بوی پیراهن شنیدیم این محرّم مضطریم

این جوشش خون شهیدان است می‌بینی؟

زهرا سپه کار — Sun, 15 Jun 2025 18:37:00 GMT

این جوشش خون شهیدان است می‌بینی
عشق است و اعجاز است و ایمان است می‌بینی

چشمان مظلومان عالم روشن از نورش
این‌ها شهاب رجم شیطان است، می‌بینی

این آذرخش از چشم خیس کودکی تشنه‌ست
نفرین ابر و آه طوفان است، می‌بینی

این ضجّۀ زن‌های مانده زیر آوار است
فریاد مردان رجزخوان است، می‌بینی

آتشفشان شعله‌های انتقام است این
این انفجار بغض وجدان است، می‌بینی

لبخند طهرانی‌مقدم‌هاست، موشک نیست
این وعدۀ سرخ شهیدان است می‌بینی

به اذن الله، طوفان‌های غیرتمند در راهند

زهرا سپه کار — Sat, 14 Jun 2025 02:11:00 GMT

به اذن الله، طوفان‌های غیرتمند در راهند
بحول الله، سرداران بی مانند در راهند

به نصرالله، می‌خوانیم آیات رشادت را
عبادالله با سربند و بازوبند در راهند

اگر چندی‌ست با کابوس شب‌ها می‌پریم از جا
به نورالله، امّا مژده و لبخند در راهند

به ذکرالله، قلبت می‌شود دریا و دریاتر
که آن امواجِ با مهتاب خویشاوند در راهند

به حبل‌الله باید چنگ زد، دنیا پر از چاه است
خبرهای خوش از یوسف که می‌گویند، در راهند

بعد طوفان مسجد الأقصی تماشایی‌تر است

زهرا سپه کار — Thu, 16 Jan 2025 11:02:00 GMT

دیده‌ای امروز را؟! فردا تماشایی‌تر است
قلّه‌هایی هست از رویا تماشایی‌تر است

دانه‌ی در خاک پنهان! روی پای خود بایست
امتحان کن بعد از آن دنیا تماشایی‌تر است

موج‌ها وقتی به مرز پایداری می‌رسند
اوج می‌گیرند و این دریا تماشایی‌تر است

خیز بردار ای دم مظلوم سوی آسمان
آسمان غمزده حالا تماشایی‌تر است

روی تلّ خانه‌ات بنشین و قرآنی بخوان
خطبه‌های آتشین غرّا تماشایی‌تر است

اشک از روی غبار چهره‌ات رد می‌شود
چشمه‌ها در خشکسالی‌ها تماشایی‌تر است

زودتر باید گذشت از درّه‌‌ها و صخره‌ها
روزهای سخت از بالا تماشایی‌تر است

"وقت طوفان است بسم‌الله الرحمن الرحیم"
بعد طوفان مسجد الأقصی تماشایی‌تر است

ما عاشق مبارزه با صهیونیستیم

زهرا سپه کار — Wed, 18 Oct 2023 09:02:00 GMT

باید سوال کرد دقیقاً که چیستیم؟
امروز اگر که مشتِ گره کرده نیستیم

شمر زمانه در دل میدان مشخص است
در این نبرد، خوب ببینیم کیستیم

در عمرمان دقیقه دقیقه حساب نیست
آن لحظه‌ها که با مدد از عشق زیستیم

ما ابرهای صاعقه باریم پس چرا
در تنگنای قافیه تنها گریستیم

ما پرچمیم دست علمدار و حاضریم
حتی اگر که دست فدا شد، بایستیم

ما در خط مقدّم عشقیم، عاشقیم
ما عاشق مبارزه با صهیونیستیم

این شغل مادرزادی ام را دوست دارم

زهرا سپه کار — Thu, 06 Apr 2023 08:48:00 GMT

من یک زنم آزادی‌ام را دوست‌دارم
ایرانی‌ام، آبادی‌ام را دوست‌دارم

در سایه‌ای مردانه دلگرمم به فردا
من همسر مردادی‌ام را دوست‌دارم

هم مادر و مادربزرگم خانه‌دارند
این شغل مادرزادی‌ام را دوست‌دارم

مُهر مرا از جانمازم باز برداشت
با کودک خود شادی‌ام را دوست‌دارم

می‌گیرمت ای بچّه آهوی گریزان
آهویی و صیّادی‌ام را دوست‌دارم

دور اتاقش عکس‌هایی از شهیدان
سرو دهه هشتادی‌ام را دوست‌دارم

در شهر، آزادی اسیر این و آن است
در خانه‌ام آزادی‌ام را دوست‌دارم

سرخ و سفید و سبز بر قلّه

زهرا سپه کار — Sat, 01 Apr 2023 18:54:00 GMT

مثل شروع نم‌نم باران
بر تشنه‌گلدان لب ایوان

قدر تمام لحظه‌ها جاری
قدّ تمام موج‌ها طوفان

مثل اذان لحظۀ افطار
مثل سرور نیمۀ شعبان

چون بوی دستان پدر وقتی
در لای سفره می‌گذارد نان

گرچه کمی این‌روزها دلتنگ
امّا به این برکت قسم خندان

امن و امان چون چادر مادر
وقتی پناه بی‌کسی‌هامان...

چون متن یک اعلامیه پر شور
مثل شعاری در دل میدان

مثل شکوفه آخر بهمن
تقویم‌ها را کرده سرگردان

مثل شهیدان در تب تشییع
بر شانه‌ها سنگین ولی رقصان

چون رود مرزی بر خودش حسّاس
با غرّشِ بیگانه در طغیان

سرخ و سفید و سبز بر قلّه
سرخ و سفید و سبز در جولان

ای روزهای خوبِ پیش از این
ای روزهای نابِ بعد از آن

ای سروِ سرسبز چهل‌ساله
گنجشک‌ها بر شاخه‌ات مهمان

آزادی‌ات چون صحن آزادی
آرامشت لبخند دربانان

این‌سوی پرچم یاحسین، آن‌سو
جمهوری اسلامی ایران

چه از ضریح و چه از زائرش غبار بگیرم...

زهرا سپه کار — Sat, 25 Sep 2021 07:29:00 GMT

به اربعین همه خونگریه های دشت و کویرم
کجاست قلب صبوری که گم شده ست مسیرم

چو قطره ای که به دریا چو گرد در شب صحرا
بعید نیست اگر در میان راه بمیرم

پیاده آمده ام کربلا که با تو بگویم
فدای قافله ی اشک کودکان اسیرم

چه سفره ها که بینداخت قدر دار و ندارش
به راه، پیرزنی که نگفت هیچ فقیرم

به شوق کفش مرا واکس زد که فرق ندارد
چه از ضریح و چه از زائرش غبار بگیرم

دعایی ام که ندیده به عمر رنگ اجابت
نمانده غیر رسیدن به زیر قُبّه گزیرم

این خانم کوچک سه‌ساله چه کسی‌ست؟!

زهرا سپه کار — Sat, 23 Sep 2017 14:24:00 GMT

شاید که برای تعزیت می‌آید
تشییع تو را به تسلیت می‌آید

این خانم کوچک سه‌ساله چه کسی‌ست؟!
سوی تو خلاف جمعیت می‌آید

نگو که منتظری این که انتظار نشد

زهرا سپه کار — Thu, 11 May 2017 20:58:00 GMT

بیا ببین گل من این که روزگار نشد
که فصل ها پی هم رفت و دل بهار نشد

تو روز جمعه می آیی نشانه اش این که
دم غروب دلی کو که بی قرار نشد

تمام درد تو ماییم ما که بی دردیم
کسی شبیه تو با درد سازگار نشد

هزار سال به کشتی چو نوح منتظری
هزار سال گذشت و کسی سوار نشد

برو به خانه ی یعقوب ها و مژده بده
که یوسفی به دل چاه ماندگار نشد

کنار پنجره خیره به جاده ها ای دل!
نگو که منتظری این که انتظار نشد

تو برف های درختان باغ را بتکان
ببین دوباره دلت را اگر بهار نشد؟!

درختان العجل با ندبه ی گنجشک می گویند

زهرا سپه کار — Sat, 25 Mar 2017 01:42:00 GMT

نمی دانم، بنفشه، رازقی، گل پونه هم دارد
بهارم از بهارت چیزهایی باز کم دارد

غم خانه تکانی، کفش های نو، لباس نو
به غیر از دوری ات هر چه بخواهی هم و غم دارد

بهارم باغبانی مهربان را باز دلتنگ است
وگرنه گل میان باغچه از هر رقم دارد

گلی را هر سحر دیدم دعای عهد می خواند
شباهت با گل چادرنماز مادرم دارد

درختان العجل با ندبه ی گنجشک می گویند
بهار این فرصت کوتاه را هم مغتنم دارد...

همیشه آخر اسفند راهی خراسان است
همیشه بی برو برگرد دل عزم حرم دارد

و کفش کهنه ام را در مسیری تازه می پوشم

زهرا سپه کار — Tue, 14 Mar 2017 10:22:00 GMT

دوباره روزهای سال شمسی رو به پایان است
ولی خورشید من در پشت ابر تیره پنهان است

ندارد غیر فرشی کهنه و یک قاب آیینه
ببین خانه تکانی در دل ساده چه آسان است

نبود امسال هم بابا سر سفره نمی داند
که من گرمای دستش را... ولی او در پی نان است

حواسش هست اما با من و دلواپسی هایم
دم رفتن به مادر گفته عیدی لای قرآن است

و کفش کهنه ام را در مسیری تازه می پوشم
وگرنه کفش نو در راه بی مقصد فراوان است

عدالت چون درختی خشک هر شب خواب می بیند
بهاری را که در راه است یوسف را که زندان است

رواق امام

زهرا سپه کار — Thu, 02 Feb 2017 03:50:00 GMT

انقلابی است در دلم
که رهبرش سی و هشت سال است که سیزده سال دارد

همه قیام کرده اند
جماعت منتظر امام اند
و زبان گلدسته ها پر از تکبیر

خدا بزرگتر است
و این را تنها روح خدا می توانست به جهان نشان دهد

انقلابی است در دلم
رضا
خان نمی خواهد
رضا
شاه نمی خواهد
بیرون می روم از رواق امام
موقع فجر است
باد بهمن به صورتم می زند
دیگر سوز ندارد
به شماره ی کفشداری نگاه می کنم
پنجاه و هفت

چه رازهاست در اینجا به ربّنا و قیامم
نسیم عطر عبایی است می رسد به مشامم

بخوان یردُّ سلامی و یسمعونَ کلامی
شبیه آهوی تشنه پی جواب سلامم

ضریح پیرهن یوسف است و نور دو چشمم
برای دست رساندن به آن شبیه عوامم

نماز ظهر خودم را رسانده ام به رواقش
همیشه عاشق قدقامت رواق امامم...

چقدر مانده به تحویل سال های صبوری؟
شبم به نیمه رسیده کجاست ماه تمامم

بکش کسای یمانی به روی دوش و بیا

زهرا سپه کار — Thu, 09 Jul 2015 13:20:00 GMT

چه محشری است که آل ریا به پا کرده است
مگر که رو به بتی تازه اقتدا کرده است

تو را که نوری و قرآن ناطقی این بار
به استناد کدام آیه ای رها کرده است

قسم به سرخی خون عقیق های یمن
که درد،دِین خودش را به عشق ادا کرده است

بکش کسای یمانی به روی دوش و بیا
که آل آل کسا را یمن صدا کرده است

خبر دهید به خورشید در شب ظلمت
دلم به شیوه ی پروانه جان فدا کرده است

چه باک از آتش نمرودیان که شعله ی آن
از این که عشق بسوزد در آن اِبا کرده است

تو ذوالفقار به دستی بیا که هر مظلوم
به روی وعده ی حقّت حساب وا کرده است

آنکه می خوانَدَم این بار به تکرار تویی

زهرا سپه کار — Sat, 03 Jan 2015 05:05:00 GMT

ماه می تابد و در پشت سپیدار تویی
تاک قد می کشد و آن سوی دیوار تویی

شمس می تابد و می تابد و بر می خیزم
چرخ ها می زنم و آخر بازار تویی

با تو چون چشمه ی آبی ز دلم می جوشد،
دوستت دارم ها... کاشف اسرار تویی

من گره در گره گل می بافم بر قالی
نقش جامانده که دل بافته بر دار تویی

اشکم و معتکف گوشه چشمان کسی
آنکه می خواندم این بار به تکرار تویی

"رقص بر شعر تر و ناله ی نی خوش باشد"
دست در دست نسیم و نی و نی زار تویی

غزل خواجه کجا و غزل ساده ی من
لیک منظور من و خواجه از این یار تویی

چون حال هاجر است به زمزم که می رسد

زهرا سپه کار — Thu, 23 Oct 2014 19:23:00 GMT

با بوی روزهای محرّم که می رسد

با اشک های سوره ی مریم که می رسد،

با دیده ای سفید تماشای او بیا

پیراهنی به چشم تو مرهم که می رسد

تا دیدن تو هروله کردم که حال من

چون حال هاجر است به زمزم که می رسد

روز قیام سبز درختان باغ ماست

آن نوبهار رفته ی عالم که می رسد

در پیشوازش آتش اسفندها به راه

از غصّه های سوخته،آن دم که می رسد

چون بید دست باد بده موی بسته را

صبحی نسیم از سوی محرم که می رسد

دل در تدارک دهه ی فاطمیّه است

پایان روزهای محرّم که می رسد